Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Επιλεγμένα

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ #3: Ο ΠΟΤΗΣ

Ξυπνάω. Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, τα παράθυρα είναι ανοιχτά, το αεράκι κουνάει απαλά τις κουρτίνες, έξω λάμπει ο ήλιος. Πρέπει να είναι ήδη αργά, το κρεβάτι δίπλα μου είναι στρωμένο, το υπνοδωμάτιο άδειο, είμαι μόνος μου. Νιώθω αδιάθετος, το στομάχι μου καίει, αργά παίρνει το μυαλό μου απόφαση να σκεφτεί. Αργά έρχονται οι αναμνήσεις της χτεσινής νύχτας, ύστερα με θυμάται κι ο πόνος στα πόδια. Τραβάω την κουβέρτα, βλέπω τις γάζες. Και ξαφνικά, μονομιάς θυμάμαι τα πάντα: πού παραμόνεψα έξω απ' το μαγαζί, το αγοραίο αλκοολίκι στην ταβέρνα, την ξεδιάντροπη σκηνή στο καμαράκι της αγοραίας κοπέλας, που γύρισα στο σπίτι στουπί στο μεθύσι χωρίς παπούτσια και, το χειρότερο απ'όλα, τη σκηνή με τη Μάγδα στην κουζίνα! Πώς μαγαρίστηκα έτσι, Θεέ μου, πώς! Μια ανάγκη για μετάνοια μου καίει τα σωθικά. Τί ντροπή, τί πόνος, τί βάρος! Κρύβω το πρόσωπό μου με τα χέρια μου, πιέζω σφιχτά τα βλέφαρά μου...Δεν θέλω να βλέπω άλλο, δεν θέλω ν' ακούω, δεν θέλω να σκέφτομαι! Βογκάω, πιέζω τα σαγό…

Τελευταίες αναρτήσεις

ΠΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ #1: TODOS LO SABEN - EVERYBODY KNOWS

ΑΝΘΡΩΠΟΙ #2: ΑΡΕΤΗ ΤΖΗΡΟΥ

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΖΟΡΙΖΟΥΝ...

VIRGINIA WOOLF

YOGA DIARY #5: (ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ) ΩΔΗ ΣΤΗ ΓΙΟΓΚΑ

ΑΝΘΡΩΠΟΙ #1: ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΣΙΜΟΥ